Russen superieur

20160810_211111

“Nijmegen krijgt ijshockeylesje:1-13” kopte De Gelderlander verslaggever Hans Braat op maandag 4 januari 1982 en met nog vettere letters “Russen superieur” gaf hij de ongelijke strijd in twee krachtige zinnen weer.

Het krantenartikel is via teammanager Arno Janssen uit het archief opgedoken en de twee foto’s uit het plakboek van Marcel Verberkt maken het verhaal compleet. Met dit interessante archiefstuk besluiten we de trilogie over de wedstrijd van Vissers Nijmegen tegen het Nationale team van de Sovjet-Unie op 3 januari 1982.

Op de 1-13 uitslag viel weinig af te dingen volgens Braat, want de wereldkampioen Rusland gaf het Nijmeegse ijshockeyteam een ijshockey-lesje.

Er waren aan Nijmeegse kant niet alleen verliezers, sterker nog, coach Alex Andjelic was een tevreden man en had uiteraard een nederlaag ingecalculeerd. Andjelic pakte de positieve punten eruit en zei dat we dit hoge niveau nooit in Nederland zouden bereiken, maar dat we nu wel allemaal weten dat er nog heel veel te leren valt.

Natuurlijk was ook Jorma Mantere na afloop een gelukkig man. De Nijmeegse verdediger scoorde op assists van Michel Moons en Fred Homburg de 1-13. Mantere merkte spitsvondig op dat je alleen maar mag dromen om tegen de Russen te scoren en dat er maar weinig mensen hem dat na kunnen zeggen. De goal was absoluut niet weggeven, maar was een eigen verdienste van het team Visser Nijmegen.

20160810_211029

Braat ging in zijn verslag verder met de opmerking dat het bij voorbaat vast stond dat Rusland zou gaan zegevieren. Slechts de doelpuntenproductie was een vraag. Ook trof Nijmegen het niet dat coach Tichonov zijn team had geïnstrueerd de puck zo snel mogelijk in het vijandige vak te deponeren. Doelman Jan Bruijsten had een bijzonder drukke avond, maar ondanks de dertien tegentreffers haalde de Nijmeegse goalie een ruime voldoende.

Na de eerste periode leidden de Russen met 0-5 met opvallend veel doelpunten gescoord vanaf de blauwe lijn. Nijmegen had er erg weinig tegen in te brengen en kwam amper aan tegenaanvallen toe. Braat stelde vast dat de Sovjets heersten en het slechts aan Bruijsten te danken was dat de score niet hoger was.

De lijn Harrie van Heumen, Ben Tijnagel en Frans Faassen was de beste van de avond, maar het publiek moest daar wel veertig minuten op wachten. Een mooi compliment van Braat aan het adres van Van Heumen en Tijnagel was, dat hij schreef dat zij een paar dagen tevoren in Roosendaal hadden bewezen in ieder geval op snelheid niet voor de Sovjets onder te hoeven doen.

De derde periode begon met een 0-9 achterstand en die liep op naar 0-13. Toch had Nijmegen mede door toe doen van de twee internationals een betere periode en kon Nijmegen de puck vaker in het Russische verdedigingsvak krijgen. In de laatste minuten kregen Scott Lecy en Ben Tijnagel scoringskansen, maar was het uiteindelijk Jorma Mantere die met een droog schot de Nijmeegse eer redde.

Door Wout van der Hoef