Play offs: AHOUD Devils in topvorm

wout-0008

De AHOUD Devils Nijmegen heeft vrijdagavond in eigen huis de Amstel Tijgers uit Amsterdam een geweldige mokerslag toegediend. Meer dan 1.000 toeschouwers waren afgekomen op de eerste wedstrijd in de halve finale play offs en zagen een in topvorm verkerende ploeg van coach Ronnie Plamont. Zondag vindt de tweede wedstrijd plaats in Amsterdam en dan wordt duidelijk of de 6-2 winst toereikend is voor het behalen van de finale.

De afgelopen weken was de Eerste divisie van de NIJB hartstikke ‘hot’ en de afgelopen week zelfs trendic topic in Nijmegen. Het resultaat was een uitstekend gevuld Triavium met veel oude maar ook veel nieuwe gezichten. Maar ook een team dat mede geïnspireerd door de gehele entourage een geweldige ijshockey pot liet zien. Navraag leerde dat de jongens op het ijs wel degelijk onder de indruk zijn van volle tribunes.

De AHOUD Devils had dit seizoen drie keer eerder een ontmoeting gehad met de Amstel Tijgers. In september wonnen de Nijmegenaren in een oefenduel thuis met 3-2, maar in november ging de competitiewedstrijd in Nijmegen met 0-2 verloren. In die twee wedstrijden zagen we dat Amsterdam gebouwd was rondom John Versteeg en Calvin Pohlman.

In januari van dit jaar verloor Nijmegen met 6-3 in Amsterdam, ondanks een 1-3 voorsprong na de eerste periode. We leerden toen na twee shorthanded tegengoals de kwaliteiten kennen van Julian Berteling, maar vooral de geniale momenten en gedrevenheid van de man met die vreemde naam Michael Mackie Kwist, de nummer 37. Kwist is een 24-jarige Amerikaan uit Cleveland, Ohio, die in 2012-2013 al eens een jaartje voor de Amsterdam G’s in de Eredivisie speelde.

Vrijdagavond was het toch vooral de thuisploeg die het spel maakte en drie perioden lang duidelijk de bovenliggende ploeg was. Nijmegen speelde zeer gedreven, zeer gedisciplineerd en hield zich aan de taken die Plamont het team had opgedragen. Een volwassen team noemde de coach het, winnen op de momenten die er echt toen doen.

wout-0006

De openingsfase was er een zoals je die kunt verwachten. Twee ploegen die voorzichtig, misschien een beetje nerveus en daardoor kleine foutjes makend, aan de halve finale begonnen. De eerste kans was een Amsterdams schot op de buitenkant van de paal van het doel van Devils goalie Tomislav Hrelja, gevolgd door een schot van Mike Vedder in de gloove van doelman Jacob van Duin van de Tijgers. Olivier Leenders ondernam een poging vanaf de blauwe lijn en Jake Hendriks had na bijna vijf minuten zijn eerste doelpoging van de avond op zijn naam gebracht.

De eerste echte grote kans voor Nijmegen om op voorsprong te komen, kwam door een powerplay voordeel. Dave Stappershoef raakte van afstand de paal en na een passje van Jake vond Stappershoef doelman van Duin op zijn weg. Op het moment dat de powerplay voorbij was, combineerde de lijn René Vugts, Harrie Verdonschot en Peter Vissers stevig door en schoot Vugts de verdiende 1-0 voorsprong binnen.

De voorsprong gaf de ploeg nog meer inspiratie en de 2-0 die spoedig volgde was er eentje om in te lijsten. Willem Gloudemans gaf een dieptepass op Eric Hoogvliets. Met zijn snelheid was hij vlot aan de overzijde, links voor de goal. Hoogvliets moest even wachten op zijn medespelers die uit de shift kwamen, maar legde de puck fantastisch terug op de inkomende Wessel Copier. Copier kreeg de tijd om aan te nemen, de hoek uit te zoeken en werkelijk fenomenaal uit te halen.

wout-0007

De tweede periode begon met een enorme kans voor Daniel Lam op de 2-1. Een vlotte combinatie tussen Jay Plamont en Jake Hendriks kende drie mogelijkheden op de 3-0. Ook een uitstekende aanval tussen Eric Hoogvliets en Wesley Hendriks was goed genoeg voor een 3-0, maar dat werd het niet. Amsterdam kroop voorzichtig uit zijn schulp en Berteling gaf een waarschuwing af met zijn schot net over het doel.

De 3-0 kwam er toch en werd gemaakt door Dylan Kost, de aanvaller met een vervelende blessurelijst dit jaar. Hij manoeuvreerde zich zoals hij dat kan door de verdediging heen en scoorde ‘under blocker’. Een voor hem bevrijdende treffer en voor zijn team een ruimere voorsprong. Nog geen twee minuten later stond het zelfs al 4-0. Jake Hendriks was wederom niet te stoppen en elk schot van hem is tussen de palen. Doelman van Duin, blijkbaar niet in het bezit van enige voorkennis over de doeltreffendheid van Jake, had kansloos het nakijken.

Eindelijk leek het team van Amsterdam wakker geschut. Eindelijk hadden ze door dat de halve finale bezig was en al bijna verloren. ‘Strech man’ Kwist, zoals Plamont hem later zou noemen, zette stevig door en scoorde in een heel klein hoekje. Hij nam doelman Hrelja en het doeltje mee in zijn actie, maar scheidsrechter Paul de Brabander keurde van grote afstand, onder luid protest van Nijmegen, het doelpunt goed.

wout-0004

Amsterdam had nog 10 minuten in de tweede periode en drong steeds meer aan. Opnieuw waren het Berteling en Lam die grote kansen kregen, maar opnieuw was het doelman Hrelja die ze van het scoren afhield. Waar de Nijmeegse goalie werd uitgeroepen tot de Man-of-the-Match, was zijn Amsterdamse collega één van de zwakste schakels van de Tijgers.

In de slotfase van de tweede periode werd ook duidelijk dat Amsterdam met slechts vier verdedigers en acht aanvallers speelde. Een veel te smalle basis om het Nijmegen, dat bleef spelen met vier aanvalslijnen, echt lastig te maken. Grote kansen, zoals Nijmegen met Harrie Verdonschot alleen op de doelman af en weer een schot van Jake Hendriks, kregen de gasten niet. Met een 4-1 voorsprong na twee perioden, kon er met een gerust hart vooruit gekeken worden.

Wat zou coach Plamont zijn mannen hebben opgedragen in die derde periode? De voorsprong van drie goals veiligstellen of uitbreiden? Afgelopen donderdag zei hij in een interview dat een thuisoverwinning met een groot verschil belangrijk zou zijn. Was hij met drie tevreden? Nijmegen bleef in zijn eigen tactiek spelen met drie man achter de puck en twee zeer actieve forecheckende aanvallers.

De kansen bleven komen en natuurlijk opnieuw voor Jake Hendriks. Het werd even lastig in een penalty killing, maar Kwist miste de puck verschrikkelijk en Nijmegen kon opgelucht ademhalen. Niet alleen Jake, ook Mike Vedder had weer zijn aandeel in een lijn die met de derde aanvaller Jay Plamont bijzonder op dreef was.

Nadat Plamont en Lam wegens roughing twee minuten moesten zitten, wat had Plamont dan eigenlijk gedaan? en een straf voor Kwist, lag er een zee van ruimte. Met vier tegen drie werd de puck door Nijmegen heerlijk rond getikt en via Rick Wijnen en Peter Vissers kwam Wesley Hendriks vrij voor van Duin en rondde schitterend af.

wout-0009

Na de 5-1 was het weer tijd voor Amsterdam en na een knappe actie van Pohlman was Versteeg zeer dicht bij de 5-2. Die kwam er door toedoen van Hrelja niet. Kwist was en bleef toch de meest in het oog springende speler. Hij was goed-beter-best, irritant soms maar ook weer uiterst sportief. Hij trachtte Jake met een ferme check op de boarding vast te zetten, maar Jake timede uitstekend en checkte Kwist net iets eerder weg. De Amerikaan richtte zich op en gaf Jake een welgemeend tikje van respect. Een prachtig moment van de sportman-pur-sang.

De 5-2 zou toch volgen. Met nog negen minuten op de klok was het weer Berteling die een poging waagde. Hrelja redde weer, maar uit de face-off die volgde scoorde Olivier Leenders op aangeven van Berteling. Nijmegen moest even achteruit door de aanvalslust van de gasten. Kwist, die veel te veel ijstijd kreeg, werd steeds overmoediger en ging ook steeds meer fouten maken. Zijn laatste fout werd fataal want Nijmegen nam via Rick Wijnen en Mitchel Knoop de aanval over en in no-time was Jesse Hendriks in staat om aan de andere kant de 6-2 binnen te werken.

Het werd een avond om niet snel te vergeten. Nog vijf minuten op de klok en een 6-2 voorsprong. De Amsterdammers persten er een slotoffensief uit met grote kansen voor Jason Forward, Berteling, Versteeg en Pohlman. In de ruimtes die ontstonden kreeg Nijmegen ook een aantal levensgrote kansen. Hoogvliets ontsnapte tweemaal en Jesse Hendriks raakte de paal. Het eindsignaal klonk als een loftrompet en de spelers werden als helden door het publiek op een fantastische manier bedankt.

6-2 thuis winnen in een halve finale, wie had dat van te voren durven dromen? Maar waar de finale van volgende week binnen handbereik ligt, wilde Ronnie Plamont niet verder kijken dan naar aanstaande zondag. De ‘Ruud Brood’ van het ijshockey werd de coach al gekscherend genoemd, maar terecht dat hij zich alleen op de beslissende tweede wedstrijd in Amsterdam wilt concentreren.

Door Wout van der Hoef
Foto’s door IJshockeyfoto.nl